Nieuws

Charles d'Orjo de Marchovelette is de algemeen directeur van de vzw Abbaye de Maredsous en de eerste seculiere CEO in haar geschiedenis. Als voormalig bestuurder bij Unilever bracht hij twaalf jaar door in het buitenland voordat hij terugkeerde naar België om de leiding te nemen over een van de meest emblematische spirituele, patrimoniale en toeristische instellingen van het land. Tussen respect voor de benedictijnse waarden en de economische noodzaken, orkestreert hij nu een diepgaande transformatie.

Philippe de Potesta: Waarom koos u, na een internationale carrière, om de abdij te leiden waar u student was?

Charles d'Orjo:

Na twaalf jaar bij Unilever, tussen Zwitserland, Zweden en Nederland, wilde ik om persoonlijke redenen terugkeren naar België, maar ook om meer betekenis te geven aan mijn professionele carrière. Ik was op zoek naar een nieuwe baan in een organisatie op menselijke schaal, gefocust op België en met waarden en impact.

De Abdij van Maredsous was een logische keuze. Het is bovenal een belangrijke spirituele plaats, ondersteund door een gemeenschap van ongeveer twintig benedictijner monniken, met een geschiedenis, een ziel en een missie die het een heel bijzondere rijkdom geven. Ik was daar student en ik heb altijd een sterke band gehad met deze plek, met haar geest en wat het vertegenwoordigt.

Maar bovenop deze persoonlijke en spirituele dimensie is de Abdij van Maredsous ook een uiterst sterk merk in België, bekend om zijn kazen, bieren en sterke dranken. Het is ook een site die jaarlijks meer dan 650.000 bezoekers verwelkomt en in het hoogseizoen tot 200 mensen tewerk stelt. Samen met onze leveranciers en partners creëren wij ook veel onrechtstreekse banen in de regio.

Wij bevinden ons dus op het kruispunt van de lokale economie, het erfgoed en de spiritualiteit, wat deze combinatie vrij uniek maakt. Het is een functie waarin je echt een economische, sociale, culturele en patrimoniale impact kunt hebben, terwijl je trouw blijft aan de waarden en de ziel van de plek.

Philippe de Potesta: Hoe helpt uw eerdere bedrijfservaring u dagelijks bij het beheer van de abdij?

Charles d'Orjo:

Mijn achtergrond helpt mij vooral op het gebied van management. Bij Unilever werkte ik in verschillende functies – marketing, verkoop en daarna supply chain – voordat ik algemeen directeur werd van de Home Care divisie in de Scandinavische landen. Daar heb ik echt geleerd wat het betekent om een organisatie als geheel te leiden : een visie definiëren, een trajectroute uitstippelen, prioriteiten stellen, financieel beheer managen, teams leiden en jezelf omringen met de juiste competenties.

In Maredsous, ook al is het kader heel specifiek en anders, vinden we in werkelijkheid alle uitdagingen van een traditionele KMO : bestuur, personeelszaken, budgetbeheer, coördinatie van veel zeer verschillende activiteiten. Wij beheren een bezoekerscentrum, restaurants, een microbrouwerij, rondleidingen, een bakkerij, een hotel, een kaasfabriek, een distilleerderij, een keramiekwerkplaats, een college... Het is een behoorlijk complex geheel om te orkestreren. Mijn ervaring stelt mij in staat structuur te bieden, bepaalde processen te professionaliseren en het bestuur te moderniseren, terwijl ik ervoor zorg dat de identiteit en benedictijnse waarden van de plek diepgaand worden gerespecteerd.

Philippe de Potesta: Wat zijn de huidige uitdagingen voor de abdij en haar site?

Charles d'Orjo:

De eerste grote uitdaging is natuurlijk het behoud van het erfgoed. De locatie is gigantisch en prachtig, maar ook extreem duur om te onderhouden. We hebben het over meer dan 1,6 miljoen euro per jaar aan onderhoudskosten, waaraan ongeveer 300.000 euro aan energiekosten worden toegevoegd. Dit is een zeer zware structurele last.

De tweede uitdaging is het economische evenwicht. In tegenstelling tot wat men zou denken, is de abdij van Maredsous niet rijk. Onze activiteiten draaien net break-even. Onze missie is echter niet het maken van winst, maar het bevorderen van het spirituele en culturele project van Maredsous, het verwelkomen van het publiek, het ondersteunen van het monastieke leven en het behoud van het erfgoed. Om dit duurzaam te bereiken, moeten we onze operationele efficiëntie versterken en nadenken over nieuwe ontwikkelingskansen.

Ten slotte is er een menselijke en organisatorische uitdaging : monniken en leken laten samenwerken, het bestuur moderniseren, een sterke seizoensgebondenheid beheren en een zeer hoog verwelkomingsniveau behouden. Dit alles moet gebeuren zonder ooit onze fundamentele waarden uit het oog te verliezen, zoals gastvrijheid en sociaal en familiaal toerisme.

Philippe de Potesta: De opmerkelijke basiliek van Maredsous is de laatste tijd onderwerp geweest van verschillende persartikelen. Kunt u de redenen hiervoor uitleggen?

Charles d'Orjo:

De Basiliek van Sint-Benedictus had sinds de bouw in de late 19e eeuw nooit een grote renovatie ondergaan. De nieuwe Vader Abt is daarom gestart met een groot project genaamd "Basilique 2030", dat een grondige restauratie van daken, gevels en ramen voorziet. Het budget bedraagt meer dan 2,5 miljoen euro.

Het probleem is dat de basiliek niet op de lijst van beschermde gebouwen staat, wat betekent dat er in principe geen of weinig publieke subsidies zijn. Dus moesten we innoveren om dit project te financieren. We zijn een samenwerking aangegaan met de Koning Boudewijnstichting om een inzamelingsactie te organiseren en we hebben ook een nieuw bier gelanceerd, de Maredsous "Basilique", in samenwerking met Duvel Moortgat. Alle opbrengsten van dit gamma worden teruggestort aan het renovatieproject. Andere culturele initiatieven en evenementen vullen deze inspanning nog aan.

Dit project is van fundamenteel belang. Het gaat niet alleen om het restaureren van een gebouw, maar ook om het behoud van het hart van de abdij en een belangrijk symbool van het spirituele, culturele en architectonische patrimonium van België voor toekomstige generaties.

Ik wens Charles d'Orjo de Marchovelette veel succes met de rest van zijn missie en ik dank hem hartelijk voor zijn beschikbaarheid en voor dit fascinerende gesprek.

Philippe de Potesta